'Wie stilte zoekt, vindt wat verloren is'
CAST in actie

'Wie stilte zoekt, vindt wat verloren is'

dinsdag 22 mei 2018

'Wie stilte zoekt, vindt wat verloren is'

Op donderdag 17 mei was broeder Harrie van den Bosch (van het Tilburgse Kapucijnerklooster) te gast als een van de pitchers in het kader Rust en Reuring. Op veler verzoek vindt u hier zijn uitgesproken tekst.

 

‘Wie de stilte zoekt, vindt wat verloren is’ (Corneel de Ram)

Blijkbaar heeft ons Kapucijnenklooster aan de Korvelseweg nog steeds iets te zeggen, want nog altijd krijgen wij o.a. via 'Verrassend Tilburg' (Saskia Bodelier) groepjes mensen op bezoek. Mede daardoor, denk ik, dat Henriëtte Sanders mij gevraagd heeft om iets zeggen over het thema 'Rust en Reuring' en de ’Kwaliteit van Stilte'.

Ik begin met de toespraak van Annemarie Kok. Het gedichtje over 'die buurman’'; "Nooit hinderen hem onze geluiden. Hij houdt ervan te horen dat wij leven, de buurman. Sinds hij dat zei, luister ik anders om mij heen"… Het heeft mij geraakt en bezig gehouden.

Die buurman: dat is een gave mens, iemand uit één stuk, met een fundament ongekend, sterk en nabij. Iemand die rust en vrede uitstraalt; die helemaal zichzelf is en kan luisteren… De ontmoeting met zo’n mens doet je "anders luisteren om je heen"

Maar mogelijk herinnert u zich ook Laura Dekker nog. Dat meisje van 14 jaar, dat solo de wereld rond wilde zeilen; en waar zoveel over te doen was, toen.

In de glossy: "Stil de reis naar binnen" zegt zij: "Op een gegeven moment lag mijn boot in een windstilte. Het waren 10 heel moeilijke dagen. Een hele worsteling. Maar het mondde uit in een ultiem moment van liefde voor het leve," Dat is wat!... 10 dagen… helemaal alleen… op die immense oceaan… in die grote stilte… en dan dít kunnen zeggen. Dan is er heel veel met en in je gebeurd…

Waar halen mensen als die buurman, Laura Dekker en vele anderen die kracht vandaan? Want:

Kracht heb je, wanneer je kunt zijn zoals die buurman: niet gehinderd door onze geluiden, er van houden, dat wij leven…

Kracht heb je, wanneer je zoals Laura Dekker na een hele worsteling kunt zeggen, dat dit geleid heeft tot liefde voor het leven…

En… Die kracht zit IN je!... In u en mij… in elke mens…

Hoe je bij die kracht komt?

Ik denk: vooral door te luisteren. ECHT te luisteren naar het geheim in jezelf en in de ander, naar het Geheim van alle leven… En dat begint met STILTE.

Het probleem is echter, dat die stilte een museumstuk aan het worden is. Of hebben wij die stilte verbannen, omdat we er bang voor zijn?

Hoe dan ook: één ding weet ik zeker: Als je voor de stilte wegloopt, dan verlies je ontzettend veel en laat je heel veel liggen!...  Maar omgekeerd: "Wie de stilte zoekt, vindt wat verloren was." 

Stilte is blijkbaar dé weg naar rust en vrede,

naar gelijkmoedigheid en kracht,

naar een echte kwaliteit van ZIJN,

waar elk contact een ontmoeting wordt, en elk gesprek een dialoog.

Daar wordt je SAMEN MENS.  

Je gaat anders luisteren en leven!

Je komt uit bij het geheim van jezelf…

Geheim – Heim – Heem – Home – Huis – Thuis!

Thuis bij jezelf,

Die plaats in je, waar een Kracht zit, ongekend,

de Kracht van het Leven zelf,

een Kracht die met God van doen heeft (is mijn geloof)

Mijn Kracht om staande te blijven te midden van alle reuring en hectiek.

Dat het kán, dat laat die buurman ons ervaren…

De Korvelseweg  is altijd druk en reurig. Maar loop je tussen Peerke en Café Berlijn door naar ons klooster, kom je ineens in een oase van rust en stilte. Hoe dichter bij het klooster, hoe stiller; en daarbinnen is het nog stiller…

De materialen van een klooster zijn altijd steen – hout – ijzer; de kleuren zijn donker. En vaak is er een grote tuin bij. Rust en stilte.

Het huis zegt het als het ware zelf: hier wonen mensen, die bezig willen zijn met de wezenlijke dingen van het leven; met datgene wat er toe doet.

Wij proberen alles samen te doen: we bidden samen, eten samen, hebben samen onze tijden van ontspanning; alles volgens een vaste dagorde. Zo proberen wij samen oog te hebben voor het wezenlijke, ons te verbinden met elkaar, en met al wat leeft. Met onze Oorsprong, waar God en mens en alle dingen één zijn.

De bezoekers van ons klooster zijn altijd onder de indruk van die rust en stilte. Dat dit kan! Midden in een stad vol reuring een oase van rust en stilte. Misschien een idee voor "Architectuur en Stedenbouw Tilburg"?

De kloosters hebben hun tijd gehad. De meesten zijn verdwenen. Maar jammer is ook, dat mét de bewoners van die kloosters ook veel ‘’groen’’ verdwenen is; het terrein snel volgebouwd. En daarmee verdwenen er veel plaatsen van rust en stilte, waar mensen als ‘’die buurman’’ kunnen leven en gedijen: kostbare mensen die graag horen dat wij leven, en die ons kunnen helpen om ‘’anders om ons heen te luisteren’’.

En toen moest ik denken aan een oude Indianen wijsheid, die luidt:

God werkt in de steen –

God ademt in de plant –

God droomt in het dier –

God ontwaakt in de mens.

Iets van die wijsheid ervaar ik in "onze buurman". Met de woorden van Eckhart is hij "iemand die in alle tijden één is, en op alle plaatsen thuis." Een parel, een bron van Licht en Leven in onze adembenemende stad, waardoor wij SAMEN anders gaan luisteren en leven.

Terug naar overzicht Naar de activiteit
Agenda
architectuurgids Architectuurgids

Bestel online de architectuurgids midden-brabant of bekijk hem online.

Lees meer
CAST
Blijf op de hoogte

En schrijf u vandaag nog in voor onze CAST nieuwsbrief.